Bu eserin temel amacı, eylem/eylemlerin vasıflandırılması, başka bir ifade 
ile suçun tespitidir. 
Eylemin vasıflandırılmasından (suçun tespitinden) kasıt, 5237 sayılı TCK 
veya özel kanun hükümleri gözetilmek suretiyle, failin gerçekleştirdiği iddia 
edilen eylemin, hangi suçu oluşturduğunun sabitlenmesidir. 
Eylemin suç teşkil edip etmediği, suçun nitelikli hal oluşturup 
oluşturmadığı, eylemin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı, fikri içtima veya 
zincirleme suç hükümlerinin uygulama şartlarının oluşup oluşmadığı gibi 
hususlar da suçun vasıflandırılması kapsamında değerlendirilir. 
Ceza yargılamasının temelini oluşturan eylemin vasıflandırılmasının 
(suçun tespiti) hatalı olarak yapılması halinde, zincirleme şekilde ceza 
yargılaması ve/veya maddi hukuka ilişkin kurallar da hatalı olarak uygulanacak 
ve sonuçta hukuka aykırı (hatalı) bir hüküm verilecektir. Örneğin, eylemin hatalı 
vasıflandırılması halinde aslında ağır ceza mahkemesinde yapılması gereken 
yargılamanın, asliye ceza mahkemesinde yapılması ile hukuka aykırılık şekilde 
hüküm oluşturacaktır. 
Benzer şekilde aleyhe bozma yasağı/kazanılmış hak ilkeleri uyarınca 
olması gerekenden daha az cezaya hükmedilmesi zorunluluğu bulunduğu 
hallerde ise suç işleyen fail hakkında daha az cezaya hükmedilmesi suretiyle adil 
olmayan yargılama ile ceza yargılaması sonuçlanmış olacaktır. 
Suçun sübutu ise, suçun vasıflandırılması (suçun tespitinden) farklı bir 
kavramdır. Suçun tespitinden sonra ve suç teşkil eden eylemin fail tarafından 
işlenip işlenmediği araştırılır. Suç, fail tarafından işlendiği kabul edilmesi 
halinde “suçun sübut” bulduğu kabul edilir. Suçun sübutu, ispat sorununu ile 
yakından ilgili bir kavram olup, suçun fail tarafından işlenip işlenmedi ve 
kapsamda suçun manevi unsuru her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı
kanıtlarla ispat edilmesi zorunludur. 
Uygulamada, kanun yolu incelemesi sonucunda, eylemin hatalı olarak 
vasıflandırıldığı (suç vasfında hataya düşüldüğü) kanaatine varılarak binlerce 
bozma kararı verildiği inkar edilemeyecek bir gerçektir. 
Eylem/eylemlerin sağlıklı bir şekilde vasıflandırılması ile yakından ilgili 
olan ve her somut olayın özelliği, suçun unsurları ile suçun işleniş şekli 
gözetilerek soruşturma aşamasında yapılacak iş ve işlemlerin neler olduğu her 
bölüm sonunda toplu olarak açıklanmaya çalışılmıştır. 
Yukarıda belirtilen hususlar gözetilmek suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 
İkinci Kitap, İkinci Kısım ve Onuncu Bölümde (163 maddesinde) hükme 
bağlanan Mala Karşı Suçlar kapsamında karşılıksız yararlanma suçu 
incelenmiştir. 
Katkı ve eleştirileri ile çalışmamızın daha mükemmel hale geleceği inancıyla 
tüm değerli hukukçulara şimdiden teşekkür eder şükranlarımı sunarım. 
Hüsnü ALDEMİR 
Ankara/Haziran 2024